เมื่อตอนกลางคืนของวันที่ 19 กะลังจะอ่านฟิคพี่ฟ้า...
พรึ่บ!!! ... ไฟดับ =[]=!!!
มีเครื่องสำรองไฟนะ...
ปกติจะมีไฟสำรอง...อย่างน้อยก็มีเวลาให้ปิดเครื่องบ้างไม่ใช่เรอะ
แต่นี่ดับไปเลย ... สงสัยฝนตกรุนแรงมาก =w=
พอไฟมาก็ลองเปิดเครื่องอีกรอบ...
พรึ่บ!!! ... ไฟดับ((อีกแล้ว)) =[]=!!!
ยังไม่ทันต่อเนตเลย ... น่ากลัว...เลยไม่เปิดคอมแล้ว
ต้องทะนุถนอมคุณคอมที่ใช้ร่วมกะน้องหน่อย =w=
ไปอ่านการ์ตูนแทน ... ซักพักไฟก็ดับอีกแล้ว...
แง่ง... ไฟจะดับก็ดับไปเลยนานๆเซ่ ...
ไม่ใช่ดับทีละ 5 วิ แล้วดับถี่ๆ ... มันน่ารำคาญ~
...และแล้วตามคำอธิษฐานของเราก็ได้ผล
[ไม่เกี่ยวเล้ย ... ไฟดับมันขึ้นกับคำอธิษฐานซะที่ไหน]
พอไฟดับอีกครั้งก็นานจริงๆ ... แหะ...เราแอบโรคจิตเล็กๆ
ชอบตอนไฟดับอ่ะ ^^ ... ชอบมืดๆ และเสียงฟ้าร้อง >_<~
เอาเทียนมาจุดแล้วเล่นน้ำตาเทียน ฮ่าๆๆ
แต่ไม่ชอบตรงที่มันร้อนนนน ... ยิ่งเป็นหน้าร้อนอยู่ โฮกกกก~
[ช่วงนี้ชาเขียวกะน้ำแข็งหมดไปเยอะมาก ดื่มได้ทุกวัน]
แถวบ้านเราฝนตกรุนแรงมากเลย ... พายุฤดูร้อน =_=
ห้องครัวฝนสาดเข้ามาเต็มเลย พอดีปิดแค่มุ้งลวด ไม่ได้ปิดหน้าต่าง
แต่พออีกวันถามเพื่อน ... แถวบ้านเพื่อนฝนไม่ตกเลย
อืมม์ๆ...บ้านเรามันชานเมือง =w=
เห็นข่าวว่าบางที่หลังคาปลิว ... รุนแรงจริงๆ
[หลังคาสะพานบ้านเราก็เป็นรูเลย ... ส่วนหลังคาโรงงาน...
ไอแผ่นใสๆที่ให้แสงเข้า((เรียกว่าอะไรหว่า?))ปลิวไปไหนก็ไม่รู้ครับ =A=]
...
...
...
คืนนั้น...ในเมื่อไม่ได้เข้าเนตเลยอ่านการ์ตูนแทน
Life # 11 ... อ่านตอนตี 3 น่ากลัวโคตรรรร ... อ๊าก...หน้ามานามิ...
ไม่น่าเลยเรา ไม่มีอะไรทำก็น่าจะไปนอนซะ TT3TT
แต่โปรดเข้าใจว่าเรื่องนี้อ่านแล้วมันติดดดด
คือเรื่องอื่นอ่านยังไม่จบก็วางได้...
แต่ Life อ่านไปไม่กี่หน้า...มันน่าติดตามอ่านจนจบเล่ม
เราก็พยายามเปิดอ่านให้จบๆซ้า ... แล้วเกือบไม่กล้าเข้าห้องน้ำ กร๊าก TT[]TT
จะเรียกน้องมานอนด้วยกันแล้ว แต่เกรงใจมัน มันต้องตื่นเช้า ฮ่าๆๆ
...
...
...
พูดถึงเรื่องน่ากลัวๆ ก็คงนึกถึงพวกเรื่องผี...
ตอนเด็กๆเราไปบ้านญาติแล้วเราก็ดันไปหยิบอ่านหนังสือผีญี่ปุ่น
อืมม์...ตอนนั้นติดมาก ญาติให้ยืมกลับบ้านเลย กร๊าซ
แล้วเราก็อ่านช่วง 4-5 ทุ่ม [ตอนประถมปลาย-ม.ต้น นอนประมาณเที่ยงคืน]
อ่านหนังสือผีก็ต้องอ่านตอนกลางคืนสิ ถึงจะได้อารมณ์ เหอๆๆ
ใครพอรู้จักผีญี่ปุ่นน่าจะรู้จัก "นางปากฉีก"
ลักษณะคือปากฉีกถึงใบหู แล้วชอบถามคนอื่นว่า "ฉันสวยไหม"
[จำไม่ได้ว่าในหนังสือมีภาพป่าว ถ้ามีก็รู้สึกเป็นภาพการ์ตูนอ่ะ
แต่ก็รู้สึกหลอนๆอยู่ดี ... บรื๋อส์~ >_<~]
โอ๊ย...ตอนนั้นโคตรกลัวเลยอ่ะ =A=
แล้วยังมีพวกเรื่องในห้องน้ำ ห้องเรียน ห้องวิทย์ สระว่ายน้ำ เข้าค่าย ...
[ส่วนใหญ่เรื่องเล่าผีญี่ปุ่นเกิดช่วงหน้าร้อน...
ตายล่ะ...นี่ก็ฤดูร้อน((ของไทย))นี่หว่า... กร๊าซซซซ >_<]
พออ่านจบแล้วได้ไปบ้านญาติอีกครั้งก็เอาไปคืนเลย
เค้ายังบอกอีกว่าเอาไปเลยก็ได้เพราะหนังสือพวกนี้เค้าไม่อ่านแล้ว
เราก็...ไม่ล่ะ... เอาคืนไปเถ้ออออ... TTwTT
ส่วน 90 Shock [ชื่อนี้ป่าวหว่า...น่าจะใช่นะ ... ถ้าผิดขออภัย =w=]
เป็นหนังสือผีหรือพวกเรื่องลึกลับของไทย ... อันนี้เราเคยอ่านแค่ไม่กี่เรื่องอ่ะ
ไม่ค่อยชอบพวกผีไทยด้วย... เพราะอะไรก็ไม่รู้ บอกไม่ถูกแฮะ...
คือเราชอบอ่านเรื่องพวกนี้นะ แม้ว่ามันน่ากลัวก็เหอะ
แต่เราไม่เคยซื้อเป็นของตัวเองเลย
แบบว่าถ้าเก็บไว้ที่บ้านตัวเองแล้วมันไม่สบายใจอ่ะ...
การ์ตูนอย่าง BR เรายังเก็บไว้ที่ไกลๆหัวเตียงเลย
ไม่ใช่การ์ตูนผี... แต่สมองไหลไส้ทะลักเลือดสาด...
...
...
...
...เพราะหน้ามานามิแท้ๆเลยนะเนี่ย
ทำให้เรานึกถึงเรื่องน่ากลัวๆเลย แง้~ TTATT
...
...
...
อุตส่าห์รอให้ความหลอนมันซาๆค่อยมาอัพนะเนี่ย
อ่าน Life # 11 ตอนกลางคืนมา 2 คืนติดกัน กร๊ากกกก
โอย...แล้วมาอัพอะไรตอนดึกๆฟระตรู
ต่อไปนี้จะพยายามนอนก่อนตี 4 แล้ว
นับวันยิ่งนอนเลทขึ้นเรื่อยๆและตื่นสายขึ้นเรื่อยๆ =*=
แถมถ้าดับตอนทำงานอ่ะเซงเลย ที่บ้านไม่มีไฟสำรองซะด้วย 
